Prorok Muhammad (PzN), nakazał nam wierzyć w pięć podstawowych artykułów Islamu, to znaczy w:
1- Tałhid: wiara w jedność Allaha
Fundamentalną i najważniejszą nauką Proroka Muhammada (PzN) jest wiara w jedność Allaha. Zdanie LA ILAHA ILLALLAH "Nie ma boga prócz Allaha" jest podstawą Islamu, jego fundamentem i sensem. Jest potwierdzeniem wiary, która odróżnia prawdziwego muzułmanina od kafira (niewiernego), mushrika (ten, co tą czy z Allahem innych w Jego Boskości) i dahrija (ateisty).
Akceptacja lub odrzucenie tej prawdy powoduje powstawanie różnic między ludźmi. Wierzący stają się osobną społecznością, a ci nie wierzący - tworzą grupę przeciwną. Wierzących czeka ciągłe rozwijanie się i doskonalenie oraz szczęście w tym i w przyszłym życiu, podczas gdy niepowodzenia i nieszczęścia są ostatecznym przeznaczeniem dla tych, co odrzucają prawdziwą wiarę.
Różnica zachodząca między wierzącymi i niewierzącymi nie jest jedynie skutkiem zwykłej recytacji kilku stów. Oczywiście zwykła wypowiedź zdania albo dwóch nie może spowodować tak znaczących różnic. Prawdziwa siła leży w świadomej akceptacji tej doktryny i jej warunków oraz całkowitym stosowaniu ich w życiu. Jeżeli nie znamy prawdziwego znaczenia zwrotu "Nie ma boga prócz Allaha" oraz wpływu jego akceptacji na życie ludzkie, nie możemy docenić jego doniosłej roli. Jednak nigdy nie będzie ona skuteczna, jeżeli nie zostaną spełnione pewne warunki. Podobnie, jak zwykłe powtarzanie się stówa "jedzenie" nie zmniejszy głodu, zaś samo przeczytanie recepty lekarskiej nie wyleczy z choroby. Podobnie jest ze zdaniem: LA ILAHA ILLALLAH, jeśli jest powtarzane bez jakiegokolwiek zrozumienia i nakazu wewnętrznego, nie spowoduje żadnych istotnych zmian. Rewolucja w myśli i w życiu może się wydarzyć, kiedy cztowiek w pełni zrozumie jej znacznie, zda sobie sprawę z jej ważności, zaufa prawdziwej wierze oraz zaakceptuje i będzie postępował zgodnie z jej literą i duchem.
Unikamy ognia, ponieważ zdajemy sobie sprawę, że parzy; trzymamy się z dala od trucizny, ponieważ wiemy, że jest używana do zabijania ludzi. Podobnie, jeśli prawdziwe zrozumienie
tałhid będzie w pełni osiągnięte, z pewnością pozwoli nam uniknąć, tak w wierze, jak i w czynach, każdej formy i odniesienia niewiary, ateizmu i politeizmu.

2- Wiara w Aniołów Allaha
Drugim artykułem wiary Islamu, którego nauczał prorok Muhammad (PzN) jest wiara w istnienie boskich Aniołów. Ważność tego artykułu polega na tym, że oczyszcza, upraszcza i uwalnia od groźby politeizmu, koncepcję tałhid.
Politeiści łączyli z Allahem dwa rodzaje istot:
a) te, które istnieją materialnie i mogą być poznawalne za pomocą ludzkiego oka, np. słońce, księżyc, gwiazdy, ogień, woda, zwierzęta, wybitni ludzie itp.,
b) te, które nie mają ciała materialnego i są ukryte od ludzkiego wzroku. Porządkują one rzekomo sprawy wszechświata
z ukrycia. Niektóre z nich wysycają wiatr, powietrze, sprowadzają chmury i deszcz, inne wysycają światło itd.
Istoty pierwszego rodzaju posiadają materialną postać i są widoczne dla oka ludzkiego. Ich pretensje do boskości zostały zaprzeczone przez oświadczenie: la ilaha illallah. To wystarczy, aby pozbyć się myśli, że mają one jakiś udział w boskości lub zasługują na cześć.
Istotom drugiego rodzaju, ukrytym przed ludzkim wzrokiem, politeiści chętniej oddają cześć. Uważają ich za swoich bogów lub dzieci Allaha. Tworzą ich wizerunki i składają im ofiary. Aby oddalić wiarę w Jedność Allaha od drugiego rodzaju niewidzialnych istot, izostat objaśniony ten szczególny artykuł wiary.
Prorok Muhammad (PzN) poinformował nas, że te stworzenia, które niektórzy uważają za swoich bogów lub dzieci Allaha, stworzone są ze świata i są gniotami Allaha Najwyższego. Są one posłuszne Jego rozkazom i nie dzielą z Nim Jego Boskości. Nie posiadają żadnej władzy, są bezradne, nie mają nawet prawa wstawić się u Allaha za jakimś człowiekiem.
Pierwszego dnia po stworzeniu człowieka, Allah rozkazał im, aby złożyli mu hołd. Pierwszemu człowiekowi- Adamowi, Allah dał większą wiedzę niż gniotom, a także uczynił go Swoim namiestnikiem na ziemi. Jakiż jest większy wstyd dla człowieka niż wybijanie pokłonów tym, którzy kiedyś korzyli się przed nim.
Prorok Muhammad (PzN) zabronił nam czcić gniotły i dodawać ich jaka towarzyszy Allahowi, z drugiej zaś strony przekazał nam, że są one istotami wybranymi przez Allaha, wolnymi od błędów i grzechów, i z natury są posłuszne Allahowi, wypełniają Jego rozkazy i czczą Go.
Spośród wszystkich Aniołów Allah wybrał najszlachetniejszego - Gabriela (PzN), aby przekazywał objawienie Allaha prorokom I wysłannikom. Gabriel (PzN) został wysłany do naszego Proroka Muhammada (PzN), aby objawić mu Koran. Aniołowie towarzyszą ludziom w każdym czasie, widzą, słuchają, notują każdy nasz czyn. Po śmierci, gdy staniemy przed Sądem Ostatecznym, przedstawiają one sprawozdanie z całego naszego życia.
Nie znamy natury Aniołów ani sposobu, w jaki zostały stworzone. Rozkazana nam, żeby wierzyć w ich istnienie. Nie mamy innej drogi do poznania ich natury, przymiotów i wartości oraz do tego, jak został stworzone. Nie możemy wyobrażać sobie ich wyglądu ani sposobu stworzenia, ponieważ popełnilibyśmy kufr. Musimy wierzyć w nie dokładnie tak, jak nam to przekazano. Jeśli odrzucimy ich istnienie, popełnimy kufr, gdyż po pierwsze nie mamy powodu, żeby nie wierzyć w ich istnienie, a po drugie byłoby to równoznaczne z przypisaniem Prorokowi Muhammadowi (PzN) nieprawdy.

3-Wiara w Księgi Allaha
Trzecim artykułem wiary, w którą Muhammad (PzN) rozkazał nam wierzyć, jest wiara w Księgi Allaha, które Allah zesłał ludzkości poprzez swoich Proroków. Znamy nazwy tylko niektórych z tych ksiąg, np. Księgi Abrahama, Tora, Mojżesza, Psalmy (Zabur) Dawida, Biblia Jezusa Chrystusa (PzN). Nie powiadomiono nas o tytułach innych ksiąg, które zostały objawione innym Prorokom. Dlatego nie możemy rozstrzygać, czy inne księgi religijne pochodzą czy nie od Allaha. Wierzymy, że wszystkie Księgi pochodzące od Allaha są prawdziwe.
Z wymienionych wyżej ksiąg, Księgi Abrahama (PzN) zaginęły i nie pozostał po nich nawet ślad w literaturze światowej. Psalmy Dawida, Tora i Biblia istnieją u Żydów i Chrześcijan, ale Koran przekazał nam, że ludzie zmienili je i przekształcili, a słowa Allaha zmieszali z tekstem innych ludzi.( Nawet powierzchowna analiza pierwszych ksiąg Starego Testamentu i czwartej Ewangelii Nowego Testamentu odkrywa, że powstały one za sprawą człowieka, zostały do nich wplecione niektóre części oryginalnych Psalmów Dawida i Ewangelii Chrystusa. Pięć pierwszych ksiąg Starego Testamentu nie tworzy oryginalnej Tory, jej części zostały pomieszane z innymi tekstami napisanymi przez ludzi, a oryginalne przestanie Boga zostało zagubione w tym bałaganie. Podobnie cztery Ewangelie Chrystusa nie są oryginalnymi Ewangeliami pochodzącymi od Proroka Jezusa (PzN). Naprawdę są one historią życia Chrystusa, napisaną przez cztery różne osoby, na podstawie wiedzy i pogłosek; włączone są do tego pewne części oryginalnych Ewangelii. Ale prawda i fikcja, boskość i człowiek są tak ze sobą pomieszane, że niemożliwością jest oddzielenie ziarna od plew. Ogólne wnioski są takie: ani Żydzi ani Chrześcijanie nie zachowali w oryginalnej formie Słowa Bożego, zaś Koran został zachowany w całości i w oryginalnej formie w takiej, jakiej Prorok Muhammad (PzN) objawił ludzkości tę zbawienną dla niej Prawdę.)
4- Wiara w Proroków Allaha
Do wszystkich narodów wysłano Proroków (PzN), którzy przekazywali tą samą religię - Islam. Wszyscy Wysłannicy Allaha są sobie równi. Jeżeli człowiek wierzy w jednego z nich, musi uwierzyć we wszystkich; jeśli zaś wątpi w prawdziwość choć jednego spośród nich, to tak, jakby zaprzeczał prawdziwości wszystkich Wysłanników Allaha. Weźmy przykład dziesięciu osób, z których każda twierdzi to samo; jeżeli uwierzymy jednej z nich, to musimy uwierzyć też pozostałym; jeśli jednak zarzucimy kłamstwo choć jednej z tych osób, to nie uwierzymy pozostałym. Islam wymaga od nas bezwzględnej wiary we wszystkich Proroków Allaha.
5- Wiara w życie po śmierci
Następnym artykułem religii muzułmańskiej jest wiara w życie po śmierci. Prorok Muhammad (PzN) kazał nam wierzyć w zmartwychwstanie i Dzień Sądu Ostatecznego. Podstawowe elementy tej wiary są następujące:
-życie doczesne oraz wszystko, co się dzieje na świecie, kończy się w wyznaczonym dniu. Wszystko będzie w tym dniu unicestwione, nosi on nazwę Kijama, co znaczy Dzień Ostateczny.
-wszystkie istoty, które zamieszkiwamy świat od jego zarania, będą przywrócone do życia, staną przed Allahem, który będzie ich Sędzią. Nazywa się to Haszr, czyli Zmartwychwstanie.
-Allah będzie ważył wszystkie dobre i złe czyny człowieka. ten, kto czynił więcej dobra niż zła, otrzyma wybaczenie; jeśli zaś czynił więcej zła zostanie ukarany.
- nagrody i kary będą rozdzielane sprawiedliwie. Wszyscy, którzy zasłużyli na nagrodę, pójdą do Raju, zostaną przed nimi otwarte drzwi wiecznej szczęśliwości; natomiast ci, którzy zasłużyli na karę, pójdą do Piekła- miejsca ognia i tortur.
Przedstawione w tym rozdziale pięć fundamentów wiary określa się niekiedy "podstawami Islamu", ze względu na ich fundamentalne znaczenie w religii muzułmańskiej. Ich główna treść zawarta jest w krótkim zdaniu zwanym Kalima-e-tayyibah (dobre i pożyteczne słowo). Kiedy oświadczamy La ilaha illallah (nie ma boga prócz Allaha), odrzucamy wszystkie fałszywe bóstwa i stwierdzamy, że jesteśmy stworzeniami Jedynego Allaha; kiedy zaś dodajemy do tych słów Muhammad-ur-Rasulullah (Muhammad jest Wysłannikiem Allaha), potwierdzamy i przyjmujemy Proroctwo Muhammada (PzN). Odtąd naszym podstawowym obowiązkiem jest wiara w Naturę Allaha, Atrybuty Allaha, Jego Aniołów i Święte Księgi oraz w życie po śmierci. Tylko poprzez całkowite posłuszeństwo i poddanie się Woli Allaha prowadzi droga do szczęścia i zbawienia.